خود ارضایی یک رفتار جنسی انحرافی است که فرد با تحریک جنسی آلت تناسلی خود بصورت خیالی با فردی که دوست دارد شریک جنسی او باشد، سعی در ارضای جنسی خود می نماید. خودارضایی چیست؟ خودارضائي (masturbation ) در واقع بوسیله خود فرد برای رسيدن به اوج لذت جنسي بدون عمل نزديکي (intercourse ) انجام […]
خود ارضایی یک رفتار جنسی انحرافی است که فرد با تحریک جنسی آلت تناسلی خود بصورت خیالی با فردی که دوست دارد شریک جنسی او باشد، سعی در ارضای جنسی خود می نماید.
خودارضایی چیست؟
خودارضائي (masturbation ) در واقع بوسیله خود فرد برای رسيدن به اوج لذت جنسي بدون عمل نزديکي (intercourse ) انجام می گیرد. گاهی نیز می تواند اين عمل توسط همسر وشریک جنسي بدون عمل نزذيکي انجام شود.
خود ارضائي در مردان اکثراً در پسران جوان مشاهده می شود و اکثر آن ها حداقل يکبار تجربه استمناء (خود ارضایی) را داشته اند.
خود ارضایی پیش از این همواره مورد نکوهش بوده ولی در چند سال اخیر برخی پزشکان خودارضائي را روشی برای پیش گیری از بيماري هاي مقاربتي و افزايش تعداد حاملگي های ناخواسته مي دانند و همینطور عقیده دارند خودارضائي باعث کاهش فشارهاي عصبي ناشي از تحريکات جنسي خواهد شد.
ولی در عین حال خود ارضایی باعث بیماری ها و عوارض جسمی و روحی شدیدی می شود که بسته به شدت بیماری، شدت آن ها نیز متفاوت است.
خودارضایی و افسردگی
بیماری های ناشی از خودارضایی
خود ارضایی ، شامل سه مرحله است و هر مرحله عوارض خاص خود را دارد.
مرحلۀ اول خود ارضایی :
مرحلۀ مشکل ساز
اولین عوارض خود ارضایی شامل مشلات زیرند:
– خستگی و ناتوانی
– عدم تمرکز حواس و ضعیف شدن حافظه
– استرس و اضطراب
مرحلۀ دوم خود ارضایی :
مرحلۀ گرفتاری شدید
اگر فرد بیش از حد و بصورت افراطی مبتلا به خود ارضایی یا استمنا شود، عوارض نیز شدیدتر می شود:
– خستگی شدید
– حساسیت بیش از حد و کم شدن زمان واکنش و پرخاشگری
– کمر درد
– نازک شدن موها
– عقیم شدن
– مشکلات خواب و بد خوابی و…
خودارضایی و افسردگی
مرحلۀ سوم خود ارضایی :
مرحلۀ وابستگی بسیار شدید یا حالت اعتیاد شدید
– خستگی و کوفتگی بسیار شدید
– ریزش شدید موها
– مشکلات بینایی
– وز وز کردن گوش
– انزال زود رس
– درد ناحیه تناسلی
موارد بالا بخشی از عوارض خود ارضایی است و عوارض خطرناک دیگری نظیر ضعف سیستم عصبی و ایمنی، افسردگی ، و احساس گناه مداوم به دلیل انجام این عمل و… را نیز به دنبال دارد.
يکي از عوارض مهم استمناء (خود ارضایی) زودانزالي است.
ناباروري در بسیاری از مردان بدلیل نا توانائي در نزديکي ناشي از زود انزالي شديد است. یعنی قبل از انجام عمل دخول آلت تناسلي فرد به حالت ارضاي جنسي و انزال مي رسد لذا مايع مني و اسپرم داخل مهبل زن نمی شود تا بتواند منجر به حاملگي گردد.
خطر دیگر خود ارضایی یا استمناء می تواند بدلیل روش های خطرناک انجام آن است. و راهی که فرد برای ارضاي جنسي انتخاب مي کند ممکن است منجر به آسيب به خود فرد شود.
با در نظر گرفتن عوارض شدید خود ارضایی بسیار ضروری است که در صورت ابتلا سریعاً با مراجعه به روانشناس نسبت به درمان آن اقدام کنیم.
آسیبهای جسمانی
کم خونی، کم اشتهایی و مشکلات گوارشی، کم خوابی و اختلال در خواب، تنگی نفس، سردرد و سرگیجه، پیدایش تغییرات در نخاع و ستون فقرات، همگی از آسیب های جسمی خودارضایی هستند.
الف) کاهش انرژی جسمانی
کاهش انرژی جسمانی بدن از مضرات مهم و جبرانناپذیر خودارضایی است. احساس خستگی عارضه طبیعی انزال است. اگر خودارضایی در شبانه روز به دفعات تکرار شود این احساس خستگی در ساعات مختلف همراه انسان است. در نتیجه به مرور زمان ضعف و بی حالی در فرد تثبیت شده و یک طبیعت ثانوی برای او ایجاد می کند.
کاهش و تخلیه مکرّر قوای جسمانی به ضعف عمومی و دائمی بدن و بالاخره به پیری زودرس می انجامد. لاغری، لرزش بدن، پژمردگی، ضعف مفاصل، تشنج، زردی و تیرگی چهره، از نشانه ها و عوارض ضعف جسمانی است. متاسفانه ضعف جسمانی به همین جا ختم نمی شود بلکه کل بدن را ساقط می کند. شخصی که مبتلا به این عمل شوم شود، رفته رفته ضعف شدید در خود احساس کرده، کمردرد او را آزار می دهد تا این که به فلج عمومی بدن مبتلا می شود.
خودارضایی و افسردگی
ب) ضعف بینایی
خودارضایی به تدریج در نور چشم و قدرت بینایی اثر می گذارد و آن را کاهش می دهد. درجات و شدت ضعف چشم بستگی به درجات و شدت خودارضایی دارد و این به حدی است که گاه به نابینایی منجر می شود.
ج) آسیب پذیری در برابر بیماری ها
تحلیل رفتن قدرت بدن و قوای جسمانی، بستر پذیرش سایر بیماری ها را فراهم می آورد. جسمی که با خودارضایی ضعیف شده است نمی تواند در مقابل میکروب ها و ویروس ها از خود دفاع کند.
د) ناتوانی های جنسی
خودارضایی اثرات مهمی در دستگاه تناسلی از خود بر جای می گذارد. دکتر «هوچین سون» معتقد است که عموم ناراحتی های مربوط به دستگاه تناسلی از آثار خودارضایی است. بعضی از این اثرات عبارتند از : تورم غدد وذی، تورم کانال نطفه، تورم قسمت پایینی و عقب کانال ادرار، شل شدن عضلات تناسلی، خروج بی ختیار منی با کوچکترین تحریک، ایجاد قاعدگی نامنظم و خروج ترشحات چرکی و احساس درد هنگام قاعدگی در دختران، از بین رفتن پرده بکارت، ارضای ناکامی جنسی و از دست دادن لذت مقاربت بعد از ازدواج، ناتوانی و تاخیر تولید مثل به خاطر ضعف مکرّر دستگاه تناسلی و انزال زود هنگام، بیماری های مقاربتی، عقیم شدن.
ه) مراکز عصبی و غدد
در اثر خودارضایی و تحریک زیاد، هیپوتالاموس آسیب می بیند. مغز و مراکز حساس دیگر مکرراً دچار کاهش نسبی جریان خون می شوند و از این طریق آسیب های جبران ناپذیری بر آن ها وارد می شود. تخلیه های مکرر عصبی، موجب ضعف اعصاب می شود. خودارضایی های مکرر، مراکز عصبی را دچار حساسیت و ضعف خستگی و اختلال می سازد. به گفته یکی از دانشمندان، خودارضایی موجب ضعف قوای شهوانی و بی رمق و بی جان شدن آن ها می شود.
به طور کلی اختلال قوای بینایی، شنوایی (مثل صدای زنگ در گوش و وز وز کردن) و… از ضعف و اختلال اعصاب است.
آسیب های روحی روانی
ضعف حافظه، حواس پرتی و ناتوانی در تمرکز فکری، اضطراب، افسردگی، پرخاشگری و بد اخلاقی، یاس از زندگی، از بین رفتن خلاقیت ها، توانایی ها و سرکوب شدن استعدادها، عدم میل به تحصیل، مطالعه، تحقیقات علمی و فعالیت های فکری، هوس باز و بی بند و بار شدن و اعتیاد به ارضای جنسی نامشروع، بی عاطفه، کم رو و خجل شدن، عدم اعتماد به نفس و احساس حقارت، ضعف اراده، از بین رفتن صفای دل و بیعلاقگی نسبت به امور معنوی، مجالس دعا، جماعات و…، احساس گناه، عذاب وجدان، از جمله آسیب های روحی روانی خودارضایی است.
الف) ضعف حافظه
همان گونه که گذشت، یکی از پیامدهای خودارضایی، ضعف و تحلیل قوای جسمانی است و این به نوبه خود ناشی از اختلال در عملکرد سیستم مغز و اعصاب است. اختلال در این سیستم موجب می شود که بخش حافظه کارآیی لازم را نداشته باشد. علاوه بر این، شخص مبتلا به خودارضایی به خاطر تمرکز در این عمل و توجه نسبتاً مداوم به موضوعات جنسی، حواس پرت و ناتوان در تمرکز فکری است که این خود عامل دیگری برای کاهش مستمر حافظه است.
از عوامل حفظ و تقویت حافظه آن است که فرد به کارهای علمی و فکری مشغول باشد در حالی که شخص خودارضا از کارهای عملی و فکری باز می ماند و این خود عامل دیگری برای ضعف حافظه چنین اشخاصی است.
ب) اضطراب
دلهره و دلواپسی از ویژگی هایی است که دائماً فرد خودارضا را رها نمی کند، او مرتب با خود درگیر است و نمی تواند با خود کنار آید. افکار آشفته، وسواس فکری، بی ثباتی، درهم ریختگی فکری دامنگیر اوست : «نکند کسی بفهمد»، «کی و چگونه این کار را تکرار کنم»، «کی می شود نجات پیدا کنم» و… لحظه ای آرام و قرار ندارد، سرزنش و تحقیر خود به علت ارتکاب گناه، شخصیت او را در هم می کوبد. گاهی تاخیر در ترک و این که بعد از ترک چه می شود، امان او را می گیرد.
ج) افسردگی
بی احساسی و بی تفاوتی، بی نشاطی و بی ذوقی، سستی و گوشه گیری، غم و اندوه، عدم علاقه به امور هنری، ورزشی، مسائل معنوی و… همگی از نشانه های بارز و حتمی افسردگی است.
د) پرخاشگری
شخص خودارضا نسبت به کوچکترین محرّک محیطی حساس است، حوصله گفتوگو با دیگران را ندارد، زود رنج است و سریعاً از کوره در می رود، به نور زیاد، صدا، رفت و آمد و… حساسیت فوق العاده دارد.
بدنتان فقط برای مدت کوتاهی ارضا خواهد شد.
بله صحیح است که درست بعد از خودارضایی بدنتان احساس رضایت و آسودگی خواهد کرد اما این آرامش موقتی است. اما چرا این احساس اینقدر تهی و زودگذر است؟ زیرا لذت فقط به منظور لذت، بیمعناست. و در عمل خودارضایی، روح شما شدیداً شرمسار عمل شماست.
وقتی روح و جسمتان با هم اختلاف داشته باشند، تحریفی در درون شما ایجاد میشود. شما احساسش می کنید و این تحریف خود را به شکل احساسات نشان می دهد و بعد سعی خواهد کرد وارد مغزتان شده و افکارتان را به سمت پاسخ به «چرا؟» بکشاند.
بین روح و جسم شما پیوندی وجود دارد که شما قادر به توضیح آن نیستید. این همان پیوند است که باعث می شود فکر کنید که دنیایی پس از مرگ وجود دارد و همین ارتباط است که باعث می شود تصور کنید که در پس همه سوالات زندگی و ناممکن های جهان، آفریدگاری وجود دارد. این پیوند حقیقی است.
چرا این احساس شرم بعد از خودارضایی تا این حد واقعی و قابل حس کردن است؟
دلیل آن این است که این گناهی است که دقیقاً با جسم شما در ارتباط است. به همین دلیل مستقیماً به روحتان متصل می شود. درست به روح و احساساتتان برمی گردد.
تنها سوالی که باید صادقانه از خودتان بپرسید این است که احساسش می کنید یا نه؟
فقط کافی است کمی به آن فکر کنید.
نظرات